หลังจากเคยแอบขุ่นเคืองและสบประมาทไว้ก่อนว่าหนังภาคนี้คงจะไม่ได้เรื่องแน่ๆ (รายละเอียดอ่านใน Entry นี้ได้เลยขอรับ บอกตรงๆว่าเคือง Vol.2 : Harry Potter And The Goblet Of Fire The Movie!!! ) ในที่สุดก็ได้พิสูจน์ด้วยตาตัวเองแล้ว ว่า Harry Potter ภาคใหม่นี้ออกมาอีท่าไหนกันแน่ ดีนะเนี่ยที่ตัดสินใจไปดูเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา เพราะตอนนี้พ่อหนุ่มแว่นกับถ้วยอัคนีโดนคิงคองยักษ์เบียดโรงกระเด็นหายเกลี้ยงไปแล้ว(มันจะฉายปูพรมอะไรกันนักกันหนาฟะ)

เรื่องย่อคร่าวๆของภาคนี้ก็คงรู้กันอยู่แล้วละมั้ง ว่าพ่อหนุ่มแฮรี่ในปีสี่ของเรานี้มีชีวิตที่สงบสุขใช้ได้ ถ้าเขาไม่ต้องพบกับเหตุการณ์ประหลาดนั่นคือ การที่ชื่อของตัวเองถูกเลือกจากถ้วยอัคนี ถ้วยที่ทำหน้าที่คัดผู้เข้าแข่งขันTriwizard Tournament โดยที่ตัวเองไม่ได้ใส่ลงไป แฮรี่จึงจำใจต้องกลายเป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน Triwizard Tournament ประจำโรงเรียนทั้งสาม ได้แก่ โรงเรียนสตรีโบซ์บาตง โรงเรียนชายล้วนเดิร์มสแตรงก์ และฮอกวอร์ตนั่นเอง ซึ่งแน่นอนละว่า แท้จริงแล้วมันเป็นการวางแผนบางอย่างของคนที่คุณก็รู้ว่าใครนั่นเอง นอกจากนั้นแฮรี่ยังต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆในชีวิตเขาอีกด้วยในชั้นปีสี่นี้

ก่อนหนังจะฉาย เคยปรามาสไว้ว่า มีแววจะทำหนังออกมาไม่ดีแน่ๆเพราะ ภาคนี้เป็นภาคแรกที่หนังสือมีขนาดหนาถึงขั้นใช้ป้องกันตัวจากศาสตร์มีดได้แต่โดยรวมแล้ว ต้องขอยอมรับว่า หนังภาคนี้ทำออกมาได้ดีกว่าที่คิดไว้มากอย่างเหลือเชื่อ อาจจะเรียกได้ว่าดีที่สุดแล้วในบรรดาทั้งสี่ภาคเลยก็ว่าได้ หรือเพราะว่าไม่ได้ตั้งความหวังไว้เยอะรึเปล่าก็ไม่ทราบ จะขอแจกแจงความประทับใจเป็นข้อๆดังต่อไปนี้ก็แล้วกัน

- ผู้กำกับ

ภาคนี้ได้ผู้กำกับคนใหม่ ไมค์ นีเวลล์มากำกับให้ ซึ่งผมเองก็ไม่รู้หรอกนะครับว่าเรื่องเก่าๆที่เขาเคยทำมานั้นมีเรื่องอะไรบ้าง แต่ก็ถือว่ามีฝีมือทีเดียวในการทำแฮรี่ภาคนี้ ฉากต่างๆดีไซน์ออกมาได้อย่างสวยงามและน่าตื่นเต้นมาก ตั้งแต่ควิดดิชเวิร์ลคัพ การแข่งขันไตรกีฬาทั้งสามด่าน และฉากที่บ้านโวลเดมอร์ทในตอนท้าย ผมชอบฉากตอนที่แฮรี่พาเซดริกกลับมาแล้วทุกคนเฉลิมฉลองด้วยความยินดี ก่อนที่จะค่อยๆสังเกตเห็นว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเซดริกมากๆครับ เพราะมันให้ความรู้สึกตรงกันข้ามสุดๆระหว่างเสียงของผู้ชมที่เฮฮากับเสียงร้องไห้ของแฮรี่ จนรู้สึกเศร้าไปกับฉากนั้นของเรื่องมากๆเลย

จริงๆแล้วยังมีอีกหลายๆฉากนะครับ ที่รู้สึกว่าผู้กำกับทำออกมาได้อย่างถูกจังหวะและสวยงามอย่างที่มันควรจะเป็น เช่น ฉากเฮอร์ไมโอนี่ในงานเต้นรำ ฉากการตายของเซดริก ฯลฯ แต่เดี๋ยวจะยาวเอาแค่นี้ละกัน

-การตัดต่อบท

หลังจากล้มเหลวมาถึงสามภาคติดๆกัน(โดยเฉพาะภาคสาม) ก็รู้สึกว่าคนตัดต่อบทเริ่มทำงานเข้าที่เข้าทางบ้างแล้ว ภาคนี้ความยาวหนังไม่สั้นไม่ยาวมากนัก แต่สามารถรวมประเด็นสำคัญๆในหนังสือเอาไว้ได้ค่อนข้างครบถ้วน ซึ่งอาจจะต้องแลกมากับการเปลี่ยนบทตัวละครบางตัว หรือตัดบางคนที่ไม่สำคัญทิ้งไป แต่ผลที่ได้มาถือว่าโอเคมากๆครับ ผมเชื่อว่าแม้แต่คนที่ไม่เคยอ่านหนังสือมาก่อนก็น่าจะเข้าใจได้ครบถ้วนในใจความสำคัญ

ที่สำคัญคือการใช้พื้นที่เกือบทั้งหมดของหนังในการอธิบายเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นได้ในตัวเอง ความฉลาดของคนตัดต่อบทหนังสือในครั้งนี้ก็เช่น การบอกเล่าเรื่องของ portkey และของต่างๆในโลกเวทมนตร์นั้นภายในอาจใหญ่กว่าที่เห็น เอาใส่ไว้ในฉากช่วงควิดดิชเวิร์ลคัพตอนต้น และเด่นพอที่คนดูจะเข้าใจในภายหลังได้ว่า แฮรี่กับเซดริกไปโผล่อีกที่ได้อย่างไร และทำไมแมดอายมู้ดดี้ตัวจริงถึงถูกขังอยู่ในหีบแคบๆได้

นอกจากนั้นการดัดแปลงบทก็ทำได้ดี และต่อเนื่องกันโดยไม่ต้องอธิบายอะไรมาก เช่น การให้มู้ดดี้ตัวปลอมมีนิสัยชอบดื่มเหล้าเป็นประจำ แต่จริงๆแล้วคือน้ำยาสรรพรส (ซึ่งในหนังสือไม่เน้นไว้มาก) และการหยอดเรื่องPolyjuice Potion ในฉากสเนปขู่แฮรี่เรื่องขโมยของ ก็ไม่ต้องจำเป็นอธิบายยืดยาวในตอนหลังว่าทำไมมูดดี้ตัวปลอมถึงปลอมตัวได้ หรือการให้บาตี้ เคราช์ จูเนียร์โผล่มาตั้งแต่แรกก็เข้าท่าไม่น้อยเหมือนกัน เป็นการให้ความเข้าใจกระจ่างแก่คนดูได้อย่างมีชั้นเชิง โดยไม่ต้องอธิบายซ้ำซากหรืออธิบายได้ไม่เคลียร์อย่างในภาคก่อนๆ ที่พอออกมาจากโรงแล้ว พี่ผมก็ยังไม่รู้เลยว่านาฬิกาย้อนเวลาของเฮอร์ไมโอนี่เอามาจากไหน Sirius Blackคือใคร หรือว่าทำไมจึงมีโวลเดมอร์ทตอนหนุ่มอยู่ในสมุดไดอารี่ได้ - -"

อีกส่วนที่ชอบคือ ผู้กำกับและนักตัดต่อบทหนังสือภาคนี้ พยายามสร้างความเชื่อมโยงต่างๆจากภาคสี่ไปสู่ภาคห้าและภาคหกได้อย่างสวยงามมาก ไม่ว่าจะเป็นตัวละครที่จะมีบทบาทสำคัญต่อไปในเรื่องราวของพ่อมดน้อยเกือบทุกคน ถูกนำเสนอให้เด่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ทั้งจินนี่ เฟรด-จอร์จ หรือเนวิลล์ที่จะเป็นตัวละครที่มีปมเด่นมากในภาคห้า

หรือในฉากเล็กๆของการปรึกษากันระหว่าง ศจ.แมกกอนากัล ดัมเบิลดอร์และสเนป ที่ในที่สุด ดัมเบิลดอร์เลือกจะทำตามวิธีของสเนปมากกว่าแมกกอนากัล ฉากนี้ในหนังสืออาจจะไม่ใช่ฉากที่สำคัญมาก แต่ในหนังสื่อออกมาได้อย่างดี และเป็นการปูพื้นไปยังภาค 6 ได้ดีมาก ว่าการเชื่อใจสเนปมากไปนั้น จะส่งผลอย่างไรต่อดัมเบิลดอร์ในภายหลัง ขอชมจริงๆขอรับ

- นักแสดง(หมวดชม)

Harry- Hermiony - Ron

สามคนนี้ยิ่งเล่นก็ยิ่งเข้าขากันมากทีเดียว ดูลงตัวและเป็น Unity ดีมาก รอนนั้นเป็นคนที่เล่นได้ดีที่สุดและไม่แย่งซีนคนอื่นมากไป แฮรี่เล่นได้ค่อนข้างดีขึ้น(มั้ง) แม้จะดูแข็งๆบ้างในการแสดงอารมณ์ แต่ในช่วงท้ายๆก็ทำได้น่าประทับใจทีเดียว ส่วนหนูเฮอร์ภาคนี้ดูเหมือนลืมกินเบนโล ดูโอเวอร์แอคติ้งเกินเหตุในหลายๆฉาก(เช่นฉากกอดแฮรี่ ฉากโกรธรอน จริงๆก็เกือบทั้งเรื่องแหล่ะ) แต่แม้ว่านักแสดงเหล่านี้ออกจะขาดๆเกินๆ แต่พอมารวมกันแล้วก็ลงตัวอย่างเหลือเชื่อมาก

และที่สุดของที่สุด หนูเฮอร์ในภาคนี้น่ารักมากกกกกกก ฉากลงบันไดมาในงานเต้นรำนั้น ถือว่าเป็นที่สุดของที่สุดความน่ารักในเรื่องแล้ว น่ารักจนผมแอบเผลอยิ้มออกมาได้โดยไม่รู้ตัวเลย(คล้ายๆว่าจะมางานด้วยกัน 5555)

เหล่าผู้เข้าแข่งขัน Triwizard Tournament

จริงๆแล้วก็มีบทกันไม่มากเท่าไหร่ แต่ก็ยอมรับได้ว่าผู้กำกับพยายามใช้เวลาที่มีทั้งหมดแล้วในการแนะนำตัวละครใหม่ทั้งสามคนนี้ได้ในระดับหนึ่ง ซึ่งผมว่าทั้งสามคนก็ดูโดดเด่นพอตัวใช้ได้ และถึงจะโผล่มาน้อยแต่ก็เป็นตัวละครที่คนดูน่าจดจำได้หลังออกจากโรงมา ผมชอบฉากทีเฟลอร์กรี๊ดในตอนที่เห็นเซดริกตายมากๆเลย รู้สึกว่าใช้ตัวละครบิวท์อารมณ์ได้คุ้มค่าดี คือจริงๆตอนนั้นให้ใครกรี๊ดก็คงได้ แต่ถ้าเป็นเฟลอร์เราก็จะเข้าใจได้เลยว่า เธอต้องตกใจมากทีเดียวที่เห็นคนที่แข่งขันมาด้วยกันตายไปในการแข่งขันนี้ ซึ่งเธอเป็นคนที่เข้าร่วมเพราะแค่อยากสนุกเฉยๆ เช่นเดียวกับคนดูที่ไม่คิดว่าจะมีโศกนาฎกรรมเกิดขึ้นในการแข่งขันนี้ ครัมก็โอเคครับ ไม่ตรงกับที่อิมเมจมากแต่ก็โอเค ส่วนเซดริกเดี๋ยวไว้พูดอีกหัวข้อนึง

บรรดาอาจารย์

เป็นเรื่องน่ายินดีมาก ที่ในที่สุดฮอกวอร์ตก็เหลืออาจารย์ประจำอยู่ 5คน ได้แก่ ศจ.แมกกอนากัล แฮกริด สเนป อาจารย์สอนเวทมนตร์ตัวเล็กๆ(ลืมชื่อ แหะๆ) และอาจารย์ใหญ่อีกคน คือ ดัมเบิลดอร์

การที่หนังตัดอาจารย์ทั้งหลายแหล่ออกไป ก็ช่วยได้เยอะในการให้คนดูทำความรู้จักกับบรรดาอาจารย์ซึ่งถือเป็นตัวละครสำคัญรองมาจากพวกแฮรี่ได้ดีทีเดียว เพราะต่อไปพวกเขาเหล่านี้ก็จะยิ่งเพิ่มความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ

Cedric & Harry

แหม จริงๆอันนี้ไม่อยากจะเขียนเลยนะเนี่ย แต่ไม่รู้รู้สึกไปเองคนเดียวหรือเปล่า ว่าทำไมสองคนนี้ดูมันมีพลัง Y ในหนังสูงมากแทบทุกฉากที่ร่วมเฟรม ทั้งๆที่ตอนอ่านในหนังสือแทบไม่เคยคิดในแง่นี้มาก่อนเลยนะ 5555

เปิดตัว ตาเซดริกแก้มแดงอย่างกับตบแก้มด้วยน้ำยาอุทัยเทวีก็โผล่มาซะเท่ห์เชียว กระโดดลงต้นไม้มาตัดหน้าแฮรี่ มีมาจ้องตงจ้องตากันอีก ยังยังไม่พอ ตอนที่ไปดูควิดดิชเวิล์ดคัพ แล้วจับรองเท้าบู๊ตที่เป็นกุญแจนำทาง แต่ละคนก็ปลิวกระเด็นกระดอนไปคนละทาง แต่ทำม๊ายยยยยย เซดริกถึงได้ไปดึงมือแฮร์รี่ให้ลุกขึ้นคนเดียว ทั้งๆ ที่ก็มีเฮอร์ไมโอนี่กับจินนี่รอให้ช่วยอยู่

ไอ้ตอนอยู่ในสวนโรงเรียนสองต่อสองก็เหมือนกัน โอ้ อะไรมันจะดูเป็นห่วงเป็นใยเรื่องป้ายกันมากขนาดนั้น ทำไมตอนอ่านในหนังสือถึงรู้สึกคนละอารมณ์กับตอนดูหนังขนาดนี้นะ

(คำเตือน : ดูรูปนี้แล้วกรุณาเปิดเพลง "ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย" เวอร์ชั่น PeachMaker จะได้อารมณ์มาก )

แถมบทแปลหนังก็ชวนให้คิดลึกเหลือเกิน กับอีตอนแนะแนวทางผ่านด่าน 2 ตอนที่เซดริกเดินมาบอกใบ้แฮรี่ที่สะพานเรื่องวิธีหาคำเฉลยปริศนาของไข่นะครับ ตอนนั้นเหมือนแฮรี่กำลังคุยกะเฮอร์ไมโอนี่อยู่ สักพักพอเซดริกมา หนูเฮอร์ก็หายไปซะอย่างงั้น แถมไอ้บทsubตอนบอกใบ้เนี่ยอย่างกะว่าเซดริกชวนแฮรี่ไปอาบน้ำยังไงไม่รู้ แถมบอกให้เอาไข่แฮรี่ไปแช่น้ำอุ่นอีก 5555 โอย...นี่เราคิดอะไรออกไป อย่าถือสากระต่ายตัวนี้เลยนะครับ วาดการ์ตูนแอบ Y บ่อยๆแล้วเริ่มโดนครอบงำโดยไม่รู้ตัว

แต่ชอบเมอร์เทิลมากๆเลย ภาคนี้โผล่มาแป๊บเดียวแต่ก็ฮาดี ทำเสียงได้เหมือนผีโรคจิตสุดๆ ฟรีเฟคเสร็จเธอไปกี่คนแล้วล่ะเนี่ย

-นักแสดง(หมวดด่า)

มีชมแล้วจะไม่มีด่าได้ไง รายแรกที่ต้องโดนไปเต็มๆเลยได้แก่..... แท่นแท๊นนน

Professer Dumbledore

หลังจากRichard Harris เสียชีวิตไปอย่างน่าเสียดาย ก็ไม่รู้ว่าไปเอาตาแก่เมายาที่ไหนมาเล่นเป็นดัมเบิลดอร์ก็ไม่รู้ ทำไมจากอาจารย์ใหญ่ที่ดูจะน่าเกรงขาม เป็นที่น่าเชื่อถือและดูเป็นคนที่เราไว้เนื้อเชื่อใจได้ กลับกลายมาเป็นตาแก่ขี้กลัว ท่าทางลุกลี้ลุกลนเหมือนกินไวไวควิกมา ภาค3ก็ว่าแย่มากแล้ว แต่ภาค4ยิ่งดู Dumb ลงเรื่อยๆสมชื่อ ดูแล้วไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตาแก่นี่จะเป็นอาจารย์ใหญ่ผู้น่าเกรงขาม ยิ่งภาค 5 ที่ต้องมีบทสำคัญมากๆจะไปรอดไหมเนี่ย เล่นทำลายความเชื่อถือคนดูซะอย่างงี้ เปลี่ยนซะเถอะนะก่อนจะตกม้าตายกับตาแก่เมายานี่มากไปกว่านี้ ดูๆอะไรในหนังก็น่าเชื่อถือดีอยู่หรอก ยกเว้นตาหนวดเหี่ยวผูกโบในเรื่องนี่คนเดียวเนี่ยแหล่ะ

Cho Chang

ไม่ใช่ว่าเล่นไม่ดีหรอกนะ แต่แบบว่าบทกะอิมเมจของคุณเธอไม่ได้เข้ากันเล้ยยยย ดูยังไงก็ไม่ใช่โชแชงแน่ๆ ยัยเหลี่ยมเนี่ยนะ โชแชงสาวงามปราดเปรียวผู้เป็นที่ต้องตาต้องใจแฮรี่และเซดริก โอย ตูละกลุ้ม ยิ่งฉากที่คุณเธอลงไปอยู่ในน้ำรอให้เซดริกไปช่วยยิ่งน่ากลัวโคตรๆ แทบเลือกไม่ถูกว่าระหว่างชาวเงือกกับยายเหลี่ยมอืดที่ถูกล่ามเชือกไว้นี่ จะตกใจอะไรกันดี ขออภัยแฟนๆน้องโชในหนังด้วยนะขอรับ

- Theme หนัง

อีกสิ่งหนึ่งที่เพิ่มเติมขึ้นมาจากในหนังสือและคิดว่าเจ๋งมากนั่นก็คือ การสร้างธีมขึ้นมาอย่างเป็นเรื่องเป็นราว การแข่งขันไตรภาคีนั้นภายนอกแล้วดูเหมือนไม่ได้มีความสำคัญอะไรราวกับพิธีกรรมที่ทำต่อๆกันมาเป็นประจำ แต่ในหนังกลับสื่อให้เห็นว่า ภายให้การแข่งกีฬานั้น สิ่งสำคัญก็คือเป็นการผูกสัมพันธ์ฉันท์มิตรระหว่างกัน ในตอนจบนั้นผมชอบคำพูดของดัมเบิลดอร์ที่กล่าวในงานศพของเซดริกว่า ช่วงเวลาหลังจากนี้อาจจะต้องเจอกับอุปสรรคที่หนักหนามากขึ้น แต่ตราบใดที่เรายังอยู่ด้วยกันก็จะไม่มีอะไรมาทำลายเราได้

โดยเฉพะฉากสุดท้ายที่นักเรียนแต่ละคนร่ำลากัน พูดคุย กอด และแลกเปลี่ยนที่อยู่เพื่อส่งจดหมายระหว่างกันและกัน มันทำให้ความสำคัญของการแข่งไตรภาคีนั้นดูหนักแน่นขึ้น เพราะมันเน้นให้เห็นว่าการแข่งขันในครั้งนี้นั้น จะนำมาซึ่งความสามัคคีที่จะกลายเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ในการต่อสู้กับภัยมืดต่อไปในอนาคต ไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อการแข่งขันเอาชนะระหว่างกันเท่านั้น ซึ่งต่างจากในหนังสือที่ไม่ได้กล่าวถึงรายละเอียดตรงนี้นัก จนดูเหมือนหลังจบการแข่งต่างโรงเรียนก็ต่างแยกย้ายกันไปแบบไม่ไยดีต่อกันสักเท่าไหร่ นับว่าผู้กำกับเลือกจะนำเสนอในมุมมองที่เข้าท่ามากทีเดียว

- Poster หนัง

ตอนแรกเห็นโปสเตอร์ของตัวหนังแล้วแอบผิดหวังเล็กน้อย เพราะช่างน่าผิดหวังราวกับผู้กำกับหมดงบไปกับ CG อย่างเดียวลปงดูกันเองละกัน กับโปสเตอร์เวอร์ชั่นเธอกับฉันและยัยนั่นอีกคน

โหย โปสเตอร์แหยม ยโสธรยังทำสวยกว่าเยอะเลยนะเนี่ย

แต่พอได้เห็นดีไซน์สมบูรณ์ของโปสเตอร์หลักของหนังแล้วรู้สึกประทับใจขึ้นเยอะ มาดูกันเลยดีกว่าครับ เซตแรกเป็นเซตผู้เข้าแข่งขันทั้ง 4คน แบบรวมตัวละคร โอ เท่ห์มากมายทีเดียว

แบบแยกออกเป็นสี่ผู้เข้าแข่งขัน แฮรี่และแมดอายในด้านมังกร

แบบที่สอง เซดริกและโชแชงสุดหลอนกับด่านเขาวงกต

แบบที่สาม เฟลอร์ เดอร์ลากูร์ และรอน ผมชอบโปสเตอร์ใบนี้มากเลย แสงด้านหลังและการเอียงภาพทำให้เฟลอร์ดูเท่ห์อย่างบอกไม่ถูก แม้ในหนังบทเธอจะง่อยไปนิดก็ตาม

แบบสุดท้าย ครัมและเฮอร์ไมโอนี่ในด่านทะเลสาบไม่หวนคืน

ต่อไปเป็นเซตงาน Yule Ball ครับ เซตนี้เป็นของแฮรี่-เฮอร์ไมโอนี่-รอนโดยเฉพาะ สวยไม่แพ้กันเลย ฉากนี้ผมก็ชอบนะครับ ถือว่าทำออกมาได้ดีทีเดียว เป็นการเพิ่มความสัมพันธ์ในด้านความรักของแต่ละคนได้น่ารักมาก แบบแรกก่อนเลย รอน เฟลอร์ ปาราวตี ชุดรอนตอนดูในหนังฮามากๆ

แบบที่สอง แฮรี่ เซดริก โชแชง (โปรดสังเกตสายตาเซดริก 5555 ยัยโชโดนเมิน สะจายยย) จริงๆตอนแรกผมว่าตาคนแสดงแฮรี่นี่ ยิ่งอายุมากยิ่งหน้าตาตลกๆ แต่พอดูในหนังก็โอเคดีนะครับ เท่ห์แบบแปลกๆ

แบบที่สาม หนูเฮอร์และครัม โอวว น่ารักมากกกก อ้อ ลืมพูดถึงไปเลย นักข่าวจอมป่วนริตาก็เล่นดีนะครับ ดูมีสีสันจัดจ้านดีแม้จะโผล่มาน้อยก็ตาม

โดยรวมแล้ว แฮรี่ภาคนี้มีการตัดต่อบทที่ดี ผู้กำกับที่รู้จักเลือกใส่ใจในสิ่งที่สำคัญ มีจังหวะร้อยเรียงที่เหมาะสม ไม่เร็วไปไม่ยืดยาดไป CGอลังการ ทำให้รู้สึกตื่นเต้นได้ตลอดทั้งเรื่อง ถือเป็นหนังที่ดูแล้วเต็มอิ่มอีกเรื่องทีเดียวครับ ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ตามหามาถึงสามปีแล้วกับการดูแฮรี่เวอร์ชั่นหนัง หวังว่าภาคต่อไปที่ตามมาจะยังรักษาระดับเอาไว้ได้ดีอย่างนี้ต่อไปนะครับ

ถ้าภาคหนึ่งเป็นหนังสำหรับเด็ก น่ารักน่าเอ็นดู ใสๆ ภาคสองเป็นหนังผจญภัยที่โตขึ้นมานิดนึง ภาคสามเป็นหนังแฟนตาซีที่เริ่มมีโทนมืดหม่นขึ้นเรื่อยๆ ภาคนี้ถือว่ารวมเอาจุดดีทั้งสามภาคเอาไว้ได้อย่างครบถ้วน และทำหน้าที่ในการเป็นจุดเชื่อมระหว่างเชตหนังสือครึ่งแรก(เล่ม1-3) และเซตหลังที่จะเริ่มมืดมนขึ้นเรื่อยๆ (เล่ม5-7)ไว้ได้อย่างดีเยี่ยมตามหน้าที่ของมันแล้วจริงๆ

ป.ล. Entry นี้บ่นยาวมากกกก ใครอ่านจบก็เก่งจริงๆ แฟ้มบุคคลขอตบมือให้คร๊าบบบ แปะๆๆๆ(จะมีถึงสัก 10คนไหมน้อ อิอิ)