อืม เผลอแป๊บเดียว ปี2005ก็จะหมดไปอีกแล้ว ไม่น่าเชื่อจริงๆนะครับว่าปีๆนึงมันจะผ่านไปไวขนาดนี้ ผมเองกวาจะรู้สึกตัวอีกทีก็มาคริสมาสต์ซะแล้ว ยังจำได้อยู่เลยว่าปีที่แล้วนั่งรถเพื่อนไปดู Love Actually ด้วยกัน แบบว่าดูจบออกจากโรงมาเจอบรรยากาศหนาวๆ และต้นคริสมาสตร์ที่มีไฟประดับสวยๆ ก็รู้สึกอิ่มเอมใจมากแล้วครับ เพราะหนังก็สนุกและประทับใจมากๆจนถึงขนาดออกจากโรงมา ต้องซื้อ OST ที่ขายในห้างมาฟังเลย

โดยส่วนตัวแล้ว ผมชอบบรรยากาศแบบนี้ที่สุดในช่วงปีมากๆ เวลามองไปแล้วเห็นต้นคริสมาสตร์(หลอกๆ) ร้านค้าประดับไฟ ผู้คนที่พูดคุยเรื่องการเตรียมตัวเฉลิมฉลอง อากาศที่หนาวๆ ก็รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาทุกที แต่ปีนี้รู้สึกจะหนาวเกินความจำเป็นไปนิด - -" ถึงขนาดพ่นควันออกจากปากได้เลยอาบน้ำแต่ละทีก็เกือบจะตายเอา อ้อ...ผมอยู่เชียงใหม่นะครับ ไม่ต้องตกใจไปว่าทำไมมันหนาวขนาดนั้น แหะๆ

มาพูดถึงชีวิตในปี 2005 ทิ้งท้ายบ้างดีกว่า เพราะว่า Entry นี้จะเป็น Entry สุดท้ายที่ผมคงจะอัพบ่นๆเกี่ยวกับตัวเองไว้ในปีนี้แล้วล่ะ

ปี 2005 นี้ ก็เป็นอีกปีนะครับที่ได้เจอกับอะไรที่หลากหลายมาก มีเหตุการณ์ใหญ่ๆมากมายผ่านเข้ามาในชีวิตกระต่ายตัวเล็กๆอย่างผม

เมื่อตอนช่วงต้นปีผมก็ยังคงวุ่นวายกับการทำการ์ตูน 3J. SHOW อยู่เลย จนมาได้พฤษภาคม SEED! ก็ได้ฤกษ์ปิดตัวลง แม้ว่าจะเศร้ามากแต่ก็ต้องยอมรับชะตากรรมละนะครับ ยังไงซะก็ยังได้มีโอกาสวาดจนจบอย่างสมบุรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้

จริงๆแล้วช่วงที่ SEED! จะปิดตัวนั้น ผมเองก็อยู่ในช่วงการฝึกงานพอดี เลยค่อนข้างวุ่นวายไม่ได้มาทำการอำลาอาลัยกับคนที่ตามอ่านเรื่องนี้อย่างเป็นทางการเสียที ก็สำหรับหลายๆคนที่เคยได้อ่าน 3J SHOW มาตั้งแต่ต้นจนจบนะครับ ผมก็อยากจะขอบคุณพวกคุณมากๆ ผมเองทุกครั้งที่วาดการ์ตูน มักจะกลัวเสมอว่า คนอ่านเขาจะคิดยังไง จะชอบหรือไม่กับสิ่งที่เราเสนอออกไป แต่พอได้อ่านคอมเมนท์ของคนอ่าน ก็ทำให้รู้สึกมีกำลังใจทุกครั้ง ไม่ว่าจะจากคนที่ชอบและไม่ชอบก็ตามแต่นะครับ

การเขียนการ์ตูนสักเรื่องก็เหมือนการได้ก้าวไปสู่โลกใหม่ๆน่ะนะครับ ผมในปีที่แล้วนั้น ยังค่อนข้างเด็กและมองอะไรในแง่ดีเว่อร์ไปเสียหมด ซึ่งพอเราได้ลองเข้ามาทำมันจริงๆ เราก็ได้เรียนรู้อะไรมากมาย ว่าการทำงานที่แท้จริงนั้น เป็นอย่างไร หากเรามีอีโก้ เราควรจะเอามันมาใช้ยังไงกับงานที่เราทำ ในกลุ่มคนอ่านและกลุ่มนักเขียนเองนั้น ก็มีทั้งคนที่ดีมากๆไปจนถึงแย่มากๆ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเรียนรู้และปรับตัวเข้ากับมันอย่างไร การได้ทำงานกับ SEED! เป็นการเปิดโลกใหม่ๆให้กับผมมาก ซึ่งต้องขอบคุณจริงๆครับ

ดังนั้น ก็ขอตอบแทนทุกๆคนใน SEED! ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผมมาตลอดทั้ง 1ปีนี้ด้วยภาพสีโปสเตอร์เรื่อง 3J. SHOW ที่เคยทำไว้ละกันนะครับ จริงๆงานนี้เป็นงานอีกหนึงชิ้นที่ทำแล้วแต่ไม่ได้เอาไปใช้ที่ไหน และคงไม่ได้เอาไปใช้แล้ว ก็เลยเอามาลงไว้ในโอกาสนี้ละกันนะครับ งานนี้ลงเองกับมือ ไม่ได้ใช้คอมเพราะใช้ไม่เป็น 5555 ไปดูกันเลยครับ(วิจารณ์ได้นะจ๊ะ)

มายังส่วนของครึ่งปีหลังของชีวิตผมบ้างดีกว่า

พอจบจากการทำ SEED! สักพัก ก็รู้สึกว่าเริ่มเคว้งๆเพราะไม่ได้ทำงานอะไรสำรองเป็นหลักเป็นแหล่ง ผมก็เลยกลับไปเรียนลูกเดียวเลยครับ จนมาถึงจุดเปลี่ยนอีกครั้งในชีวิตของปีนี้(เว่อร์ไปไหม) นั่นก็คือ เวป Exteen และรายการ Academy Fantasia 2 ครับ สองอย่างนี้ผมพูดได้เต็มปากเลยละครับ ว่ามีส่วนสำคัญกับชีวิตผมในปีนี้มากทีเดียว

ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนบลอคอย่างจริงจังเท่าไหร่นะครับ แต่เผอิญว่าตอนนั้นว่างและเห็นเพื่อนๆเขาเขียนกัน เลยแอบมาทำบลอคลึกลับซ่อนเร้นของตัวเองดูบ้าง การได้เขียนบลอคที่นี่ทำให้ผมได้พบกับเรื่องสนุกๆหลายอย่างมาก พูดถึงการทำบลอกมันก็เหมือนกับการที่เราได้มีโฮมเพจของตัวเองแบบง่ายๆเลยละครับ ซึ่งผมก็สนุกกับมันมากเพราะเราจะทำอะไรกับมันก็ได้ตามใจชอบ

ช่วงแรกๆที่เขียนนั้นก็เขียนในแบบค่อนข้างเป็นส่วนตัว ซึ่งก็จะมีแต่คนรู้จักมักจี่แต่เดิมอยู่แล้วที่เข้ามาพูดคุยกัน จนกระทั่งวันหนึ่ง มันก็มาครับ.... รายการ Academy Fantasia 2 นั่นเอง

อย่างที่เคยเขียนไปใน Entry เก่าๆนะครับ ว่าตอนแรกไม่ได้ตั้งใจดูเท่าไหร่ บังเอิญเพราะว่าได้ดูคอนเสิร์ตในสัปดาห์แรก แล้วก็เลยดูสัปดาห์ที่สอง พอมาตอนนี้ก็เลยรู้สึกอยากรู้จักการใช้ชีวิตของแต่ละคนบ้าง เลยเริ่มดูตอนอยู่ในบ้านด้วย ทีนี้ก็บ้าเลยครับ แบบว่าติดรายการนี้ไปเลย จะนัดหมายใครทำอะไร ก็ห้ามเป็นเย็นวันเสาร์เด็ดขาด เพราะจะมีคอนเสิร์ต แล้วเราก็ต้องมานั่งลุ้นแทบเป็นแทบตายว่าใครจะโดนออกจากบ้าน ไม่คิดเลยนะครับ ว่าแค่คนธรรมดาเหมือนเราๆไม่กี่คน จับมากองๆไว้ในบ้านแล้วทำให้เราสนใจ รักและชื่นชอบเขาได้มากขนาดนี้

พอบ้าแล้วก็ลามมาถึงการวาดการ์ตูนครับ แบบว่าตอนช่วงแรกๆ โดยเฉพาะวีค3 So Much In Love นั้น ผมประทับใจคู่บอย& ออฟอย่างรุนแรง และเป็นสัปดาห์ที่มีเหตุการณ์หลายอย่างมากๆในบ้าน จนเกิดมาเป็นการ์ตูนบั่นทอนปัญญา Volume 1 อย่างที่ได้อ่านกันนั่นแหล่ะครับ ซึ่งจริงๆแล้ว ผมตั้งใจจะวาดแค่ตอนนั้นตอนเดียวแหล่ะ เพราะผมกะว่าจะวาดเล่นๆพอสนุกๆเท่านั้น แน่นอนว่าเนื้อเรื่องก็ไม่มีการคิดไว้ล่วงหน้า ตัวละครก็ดีไซน์ไว้แค่ บอย ออฟ พาส กุ๊กไก่เอง สี่คนนี้ถือเป็นตัวละครเซตแรกสุดของซีรี่ยส์นี้เลยครับ

แต่ด้วยว่า มีจำนวนคนเข้ามาอ่านเยอะมาก(มากจริงๆ) ถือเป็น Entry แรกเลยมั้งครับที่มีคนเข้ามาอ่านมากขนาดนั้น และมีคนอยากอ่านต่อ ก็เลยทำต่อ หลังจากนั้นตัวละครอื่นๆก็เริ่มทยอยออกมา ไม่ว่าจะเป็น ว่าน ลูกตาล เปรี้ยว โจ พัดชา มาย โอ๋ มิว ครบเซตในที่สุดดังที่ได้อ่านกัน และต่อมาคุณเวปมาสเตอร์แชมป์ก็ได้ขึ้นบลอกนี้ให้เป็น Wow Blog! ในที่สุด